به گزارش خبرنگار مهر، گروه E رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ با حضور تیمهای ملی فوتبال تیم ملی آلمان، کوراسائو، ساحل عاج و اکوادور تشکیل شده است؛ گروهی که از نظر ترکیب تیمها، یکی از گروههای جذاب و متفاوت این دوره از رقابتها به شمار میرود.
در این گروه، تیم ملی آلمان که با لقب «مانشافت» شناخته میشود، به عنوان پرافتخارترین تیم حاضر با ۴ عنوان قهرمانی در جام جهانی، از نظر تاریخی و فنی برتری محسوسی نسبت به سایر رقبا دارد. همین موضوع باعث شده بسیاری از کارشناسان، شانس این تیم برای صعود به مرحله حذفی را بالا ارزیابی کنند.
در سوی مقابل، تیمهای ساحل عاج و اکوادور با اتکا به بازیکنان جوان و سبک بازی فیزیکی و پرانرژی خود، به دنبال خلق شگفتی و رقابت جدی برای کسب سهمیه صعود هستند. همچنین حضور تیم ملی کوراسائو به عنوان یکی از تیمهای کمتر شناختهشده در سطح جهانی، میتواند جنبه غیرقابل پیشبینی این گروه را افزایش دهد.
با این حال، روی کاغذ و با توجه به تجربه، کیفیت بازیکنان و سابقه درخشان در تورنمنتهای بزرگ، آلمان شانس اول صعود از گروه E محسوب میشود و انتظار میرود کار نسبتاً هموارتری برای رسیدن به مرحله حذفی داشته باشد، هرچند فوتبال همواره با شگفتیهای غیرمنتظره همراه است و هیچ نتیجهای از پیش قطعی نیست.
آلمان مدعی قهرمانی در جام جهانی
تیم ملی آلمان (با نام رسمی Deutsche Fuballnationalmannschaft) با لقب مانشافت یکی از پرافتخارترین و قدیمیترین تیمهای ملی فوتبال جهان به شمار میرود که نخستین بازی رسمی خود را در سال ۱۹۰۸ برگزار کرد و زیر نظر فدراسیون فوتبال آلمان (DFB) فعالیت میکند.
این تیم در طول تاریخ خود، بهویژه پس از جنگ جهانی دوم و دوران تقسیم آلمان، ساختار پیچیدهای را تجربه کرده است؛ بهطوری که بین سالهای ۱۹۴۹ تا ۱۹۹۰ سه تیم ملی مجزا شامل آلمان غربی، آلمان شرقی و زارلند در رقابتهای بینالمللی حضور داشتند. پس از اتحاد مجدد در سال ۱۹۹۰، رکوردها و تاریخچه این تیمها در قالب تیم ملی واحد آلمان ثبت شد.
از نظر افتخارات، آلمان یکی از موفقترین تیمهای تاریخ فوتبال جهان محسوب میشود. این تیم تاکنون ۴ بار قهرمان جام جهانی در سالهای ۱۹۵۴، ۱۹۷۴، ۱۹۹۰ و ۲۰۱۴ شده و از این حیث پس از برزیل و همتراز با ایتالیا قرار دارد. همچنین سه عنوان قهرمانی جام ملتهای اروپا (۱۹۷۲، ۱۹۸۰ و ۱۹۹۶) و یک قهرمانی جام کنفدراسیونها در سال ۲۰۱۷ نیز در کارنامه این تیم دیده میشود.
در کنار این افتخارات، آلمان سابقه نایبقهرمانیهای متعدد در جام جهانی و یورو را نیز دارد و در مجموع یکی از باثباتترین تیمهای تاریخ فوتبال جهان از نظر حضور در مراحل پایانی رقابتها به شمار میرود. این تیم همچنین در المپیک نیز موفق به کسب مدالهای طلا، نقره و برنز در دورههای مختلف شده است؛ هرچند موفقیت آلمان شرقی در المپیک بهدلیل استفاده از بازیکنان حرفهای، بیشتر از آلمان غربی بوده است.
یکی از مهمترین نقاط تاریخی این تیم، قهرمانی جام جهانی ۱۹۵۴ با عنوان «معجزه برن» بود؛ دیداری که در آن آلمان غربی موفق شد تیم قدرتمند مجارستان را شکست دهد. در ادامه نیز دهههای ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ با حضور چهرههایی مانند فرانتس بکنباوئر، گرد مولر و لوتار ماتئوس دوران طلایی این تیم را شکل داد و آلمان در سال ۱۹۹۰ برای سومین بار قهرمان جهان شد.
در سال ۲۰۱۴، آلمان با پیروزی مقابل آرژانتین در فینال و با گل ماریو گوتزه، چهارمین قهرمانی جام جهانی خود را به دست آورد و به نخستین تیم اروپایی تبدیل شد که در قاره آمریکا به قهرمانی جهان میرسد. همچنین پیروزی تاریخی ۷ بر یک مقابل برزیل در نیمهنهایی همان رقابتها، یکی از نمادینترین نتایج تاریخ جام جهانی محسوب میشود.
با این حال، سالهای اخیر برای آلمان با فراز و نشیب همراه بوده است. این تیم در جام جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ در مرحله گروهی حذف شد؛ اتفاقی کمسابقه در تاریخ فوتبال این کشور. در مقابل، در یورو ۲۰۲۴ به عنوان میزبان توانست تا مرحله یکچهارم نهایی پیش برود اما در نهایت مقابل اسپانیا حذف شد.
از نظر هویتی، لباس سنتی آلمان شامل پیراهن سفید، شورت مشکی و جوراب سفید است که ریشه در پرچم تاریخی پروس دارد. این تیم سالها تحت حمایت شرکت آدیداس بود، اما طبق تغییرات اخیر، همکاری طولانیمدت آن با نایکی جایگزین شده که واکنشهای گستردهای در فوتبال آلمان به همراه داشته است. همچنین چهار ستاره بالای لوگوی این تیم نشاندهنده چهار قهرمانی جام جهانی آن است.
در مجموع، آلمان با ۴ قهرمانی جهان، ۳ قهرمانی اروپا و حضور مستمر در مراحل پایانی تورنمنتهای بزرگ، یکی از موفقترین و پایدارترین تیمهای تاریخ فوتبال جهان محسوب میشود و همچنان بهعنوان یکی از قدرتهای اصلی فوتبال بینالمللی شناخته میشود.
ناگلزمن سرمربی جوان تیم ملی آلمان
یولیان ناگلزمن (متولد ۲۳ ژوئیه ۱۹۸۷) یکی از جوانترین و در عین حال موفقترین مربیان فوتبال آلمان در سالهای اخیر به شمار میرود که هماکنون هدایت تیم ملی فوتبال تیم ملی آلمان را بر عهده دارد.
ناگلزمن که در ایالت بایرن متولد شده، دوران کوتاه فوتبال حرفهای خود را به دلیل مصدومیتهای پیاپی در سن ۲۰ سالگی پایان داد و خیلی زود مسیر مربیگری را در پیش گرفت. او فعالیت خود را از ردههای پایه باشگاه هوفنهایم آغاز کرد و سپس در سال ۲۰۱۵ به عنوان سرمربی تیم اصلی این باشگاه انتخاب شد؛ جایی که در همان ابتدا توانست تیمی در منطقه سقوط را به رتبههای بالای جدول بوندسلیگا برساند و سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند.
در ادامه، عملکرد موفق او در هوفنهایم باعث شد در سال ۲۰۱۹ هدایت تیم لایپزیگ را بر عهده بگیرد؛ تیمی که با هدایت او به نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۰ رسید و یکی از بهترین نتایج تاریخ خود را ثبت کرد.
اوج شهرت ناگلزمن زمانی رقم خورد که در سال ۲۰۲۱ با قراردادی تاریخی به ارزش حدود ۲۵ میلیون یورو به عنوان سرمربی تیم بایرن مونیخ انتخاب شد؛ انتقالی که در آن زمان به عنوان گرانترین جابهجایی یک سرمربی در تاریخ فوتبال جهان ثبت شد. او در نخستین فصل حضورش در بایرن، قهرمانی بوندسلیگا و سوپرجام آلمان را به دست آورد، اما در مارس ۲۰۲۳ به شکل ناگهانی از سمت خود برکنار شد.
با این حال، مسیر حرفهای او خیلی زود ادامه یافت و در سپتامبر ۲۰۲۳ به عنوان سرمربی تیم ملی آلمان منصوب شد؛ تصمیمی که با هدف آمادهسازی این تیم برای یورو ۲۰۲۴ و رقابتهای پیشرو اتخاذ شد.
ناگلزمن در یورو ۲۰۲۴ که آلمان میزبان آن بود، عملکرد قابل قبولی داشت و تیمش را تا مرحله یکچهارم نهایی رساند؛ جایی که در دیداری نزدیک مقابل اسپانیا و در وقتهای اضافه از دور رقابتها کنار رفت.
در مجموع، او به عنوان مربیای جوان، نوآور و تاکتیکی شناخته میشود که در مدت کوتاهی توانسته از ردههای پایه به سطح اول فوتبال اروپا برسد و هماکنون هدایت یکی از پرافتخارترین تیمهای ملی جهان را بر عهده دارد.
بازیکنان تاثیرگذار
در ترکیب تیم ملی فوتبال تیم ملی آلمان، جمعی از بازیکنان باتجربه، تأثیرگذار و شناختهشده فوتبال اروپا حضور دارند که نقش کلیدی در ساختار فنی این تیم ایفا میکنند.
در خط دروازه، حضور مانوئل نویر به عنوان سنگربان کهنهکار و پرافتخار، یکی از مهمترین نقاط اتکای آلمان محسوب میشود. این دروازهبان باتجربه باشگاه بایرن مونیخ که اخیراً قرارداد خود را نیز با این باشگاه تمدید کرده، همچنان به عنوان یکی از چهرههای اثرگذار و رهبران داخل زمین شناخته میشود.
در خط دفاع، حضور آنتونیو رودیگر مدافع مستحکم باشگاه رئال مادرید، به خط دفاعی آلمان ثبات و تجربه بالایی بخشیده است.
همچنین جاشوا کیمیش از باشگاه بایرن مونیخ به عنوان یکی از مهرههای کلیدی و چندپُسته تیم، نقش مهمی در سازماندهی بازی و تعادل تاکتیکی ایفا میکند.
در بخش هجومی، نامهایی مانند لروی سانه که در باشگاه گالاتاسرای بازی میکند، در کنار سرژ گنابری از بایرن مونیخ، قدرت تهاجمی و سرعت بالایی به ترکیب آلمان اضافه کردهاند.
همچنین کای هاورتز مهاجم باشگاه آرسنال، به عنوان یکی از چهرههای مهم خط حمله، نقش تعیینکنندهای در گلزنی و خلق موقعیت برای مانشافت دارد.
در مجموع، ترکیب تیم ملی آلمان تلفیقی از تجربه بازیکنان باتجربهای مانند نویر و رودیگر و در کنار آن، توان هجومی بازیکنان تکنیکی و سرعتی همچون سانه، گنابری و هاورتز است که این تیم را همچنان در زمره مدعیان اصلی رقابتهای بینالمللی قرار میدهد.
لازم به ذکر است که آلمان در رده دهم رنکینگ فیفا قرار دارد.
کوراسائو؛ کوچکترین تیم جام جهانی
تیم ملی فوتبال تیم ملی کوراسائو نماینده این کشور در رقابتهای بینالمللی فوتبال مردان است که تحت مدیریت فدراسیون فوتبال کوراسائو (Federashon Futbòl Kòrsou) فعالیت میکند و به عنوان یکی از تیمهای وابسته به پادشاهی هلند شناخته میشود.
این تیم پس از تغییرات ساختاری در قانون اساسی و انحلال آنتیل هلند در سال ۲۰۱۰، از سال ۲۰۱۱ با نام و هویت جدید وارد رقابتهای بینالمللی شد. فیفا و کونکاکاف، تیم ملی کوراسائو را به عنوان جانشین مستقیم تیمهای پیشین شامل «قلمرو کوراسائو» و «آنتیل هلند» به رسمیت میشناسند و رکوردها و تاریخچه آنها نیز به نام این تیم ثبت شده است.
کوراسائو که کوچکترین کشور تاریخ فوتبال از نظر جمعیت و مساحت محسوب میشود، در نوامبر ۲۰۲۵ با صدرنشینی در گروه انتخابی خود موفق شد برای نخستین بار جواز حضور در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ را کسب کند؛ اتفاقی تاریخی که این تیم را به نخستین تیم غیرمستقل از قاره آمریکا تبدیل کرد که به جام جهانی صعود میکند.
این تیم نخستین بار در سال ۱۹۲۴ با نام «قلمرو کوراسائو» وارد عرصه فوتبال بینالمللی شد و در طول دههها با تغییرات سیاسی منطقه، ابتدا به تیم ملی آنتیل هلند تبدیل شد و سپس پس از فروپاشی این ساختار در سال ۲۰۱۰، دوباره با نام کوراسائو به فعالیت ادامه داد.
در سالهای اخیر، کوراسائو روندی رو به رشد را تجربه کرده و با کسب عنوان قهرمانی جام کارائیب در سال ۲۰۱۷، نخستین حضور خود در جام طلایی کونکاکاف (گلد کاپ) را نیز تجربه کرد. هرچند در همان دوره نتوانست از مرحله گروهی صعود کند، اما در رقابتهای بعدی عملکرد بهتری داشت و در گلد کاپ ۲۰۱۹ با کسب پیروزی مقابل هندوراس و تساویهای حساس، موفق شد به مرحله حذفی راه پیدا کند.
در نهایت، صعود تاریخی این تیم به جام جهانی ۲۰۲۶ در جریان رقابتهای انتخابی و تساوی برابر جامائیکا رقم خورد؛ موفقیتی که جایگاه کوراسائو را به عنوان یکی از شگفتیهای فوتبال جهان تثبیت کرد. در ادامه نیز تغییرات کادرفنی شامل حضور دوباره دیک ادووکات و سپس فِرِد روتن، و بازگشت دوباره ادووکات به دلیل شرایط خاص، از جمله نکات مهم این تیم در آستانه جام جهانی بوده است.
در مجموع، کوراسائو با وجود محدودیتهای جغرافیایی و جمعیتی، در سالهای اخیر به یکی از پدیدههای فوتبال منطقه کونکاکاف تبدیل شده و اکنون در آستانه نخستین حضور تاریخی خود در بزرگترین رویداد فوتبال جهان قرار دارد.
ادووکات سرمربی تیم ملی فوتبال کوراسائو
دیک ادووکات، سرمربی باتجربه فوتبال هلند که سابقه هدایت تیمهای ملی و باشگاهی مطرح جهان را در کارنامه دارد، از ژانویه ۲۰۲۴ هدایت تیم ملی فوتبال کوراسائو را برعهده گرفت و خیلی زود توانست نام خود را در تاریخ فوتبال این کشور ثبت کند.
او که پیشتر سابقه مربیگری در تیمهای ملی هلند (در چند مقطع)، کرهجنوبی، روسیه، بلژیک، امارات، عراق و صربستان را دارد و همچنین در باشگاههایی چون رنجرز اسکاتلند، زنیت سنپترزبورگ روسیه، فنرباغچه ترکیه، آیندهوون، فاینورد و ساندِرلند فعالیت کرده، یکی از پرافتخارترین و باتجربهترین مربیان فوتبال اروپا به شمار میرود.
موفقیت تاریخی با کوراسائو
مهمترین نقطه دوران اخیر کاری ادووکات، حضور روی نیمکت تیم ملی کوراسائو بوده است؛ تیمی که در سال ۲۰۲۵ با هدایت او موفق شد در رقابتهای انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ عملکردی تاریخی ثبت کند و برای نخستینبار در تاریخ خود جواز حضور در جام جهانی را کسب کند.
کوراسائو با کسب نتایج درخشان در گروه خود و تساوی بدون گل برابر جامائیکا، صدرنشین گروه شد و به عنوان یکی از شگفتیهای بزرگ فوتبال منطقه کونکاکاف راهی جام جهانی ۲۰۲۶ شد؛ دستاوردی که این کشور کوچک را به یکی از کمجمعیتترین تیمهای تاریخ جام جهانی تبدیل کرد.
پس از این موفقیت تاریخی، ادووکات در فوریه ۲۰۲۶ به دلیل مسائل شخصی و وضعیت سلامت دخترش از سمت خود کنارهگیری کرد، اما چند ماه بعد و در ماه مه همان سال دوباره به نیمکت کوراسائو بازگشت. این بازگشت در شرایطی رخ داد که اختلافاتی میان بازیکنان تیم و سرمربی جایگزین او، فِرد روتن، به وجود آمده بود و همچنین فشارهایی از سوی حامی مالی اصلی تیم، شرکت هواپیمایی کورندون، برای بازگشت او اعمال شد.
با بازگشت دوباره ادووکات، او اکنون در آستانه ثبت یک تجربه تاریخی دیگر قرار دارد؛ چرا که طبق برنامه، در جام جهانی ۲۰۲۶ روی نیمکت کوراسائو خواهد نشست و به عنوان یکی از مسنترین مربیان تاریخ این رقابتها شناخته خواهد شد.
کارنامه پرافتخار مربیگری
ادووکات پیش از کوراسائو، در زنیت سنپترزبورگ موفق به قهرمانی در جام یوفا شد و در رنجرز اسکاتلند نیز سهگانه داخلی را به دست آورد. همچنین با تیم ملی روسیه به یورو ۲۰۱۲ صعود کرد و در چندین کشور مختلف تجربه حضور در تورنمنتهای بزرگ بینالمللی را به دست آورد.
او در فوتبال اروپا به عنوان مربیای شناخته میشود که با وجود سبک محافظهکارانه، توانایی ایجاد نظم تاکتیکی و کسب نتایج مهم در تیمهای مختلف را دارد.
لوکادیا بازیکن نام آشنای برای فوتبال ایران
ترکیب تیم ملی فوتبال کوراسائو عمدتاً از بازیکنان کمترشناختهشده و گمنام تشکیل شده است؛ بازیکنانی که بسیاری از آنها در لیگهای نهچندان مطرح اروپایی یا باشگاههای سطح متوسط فعالیت میکنند، اما با وجود همین شرایط توانستهاند در کنار هم تیمی منسجم و رقابتی را شکل دهند.
در میان این بازیکنان، نام «یورگن لوکادیا»، مهاجم سابق پرسپولیس بیش از دیگران به چشم میخورد؛ بازیکنی که در مدت کوتاه حضورش در فوتبال ایران عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش گذاشت و با گلزنیها و تأثیرگذاریاش توانست توجهات زیادی را جلب کند. او حالا یکی از چهرههای شناختهشده و امیدهای اصلی تیم ملی کوراسائو به شمار میرود.
لوکادیا با تجربه بازی در سطح باشگاهی و سابقه حضور در تیمهای مختلف، نقش مهمی در افزایش کیفیت خط حمله کوراسائو دارد و انتظار میرود در کنار سایر بازیکنان این تیم، یکی از مهرههای کلیدی در رقابتهای پیشرو، بهویژه در جام جهانی ۲۰۲۶ باشد.
در شرایطی که کوراسائو به عنوان یکی از کوچکترین کشورهای حاضر در فوتبال ملی جهان شناخته میشود، حضور بازیکنی مانند لوکادیا باعث شده امید هواداران این کشور برای درخشش در اولین حضور تاریخیشان در جام جهانی بیشتر شود و نگاهها بیش از پیش به عملکرد این تیم معطوف گردد.
همچنین کوراسائو در رده هشتاد و دوم رنکینگ فیفا قرار دارد.
ساحل عاج و امیدوار به آینده
تیم ملی فوتبال ساحل عاج که در منابع رسمی با نام «Côte d'Ivoire» نیز شناخته میشود، نماینده این کشور در رقابتهای بینالمللی فوتبال مردان است و با لقب معروف «فیلها» (The Elephants) شناخته میشود. این تیم تحت مدیریت فدراسیون فوتبال ساحل عاج قرار دارد و از قدرتهای سنتی فوتبال آفریقا به شمار میرود.
افتخارات و جایگاه در آفریقا
ساحل عاج تاکنون سه بار قهرمان جام ملتهای آفریقا شده است؛ در سالهای ۱۹۹۲، ۲۰۱۵ و ۲۰۲۳. آخرین قهرمانی این تیم در سال ۲۰۲۳ به شکل دراماتیکی رقم خورد، جایی که آنها در مسیر قهرمانی تیمهایی مانند سنگال، مالی و جمهوری دموکراتیک کنگو را شکست دادند و در فینال با نتیجه ۲ بر یک نیجریه را مغلوب کردند.
حضور در جام جهانی
این تیم چهار بار در جام جهانی فوتبال حضور داشته است؛ در سالهای ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۲۶. نخستین حضور آنها در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان رقم خورد؛ جایی که در گروهی دشوار با آرژانتین، هلند و صربستان و مونتهنگرو قرار گرفتند. با وجود حذف در مرحله گروهی، ساحل عاج موفق شد نخستین پیروزی خود در جام جهانی را برابر صربستان به دست آورد.
در جامهای جهانی بعدی نیز این تیم همواره در «گروههای مرگ» قرار گرفت و در سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ با وجود نمایشهای قابل قبول، از صعود به مرحله حذفی بازماند.
اولین بازی رسمی این تیم در سال ۱۹۶۰ مقابل داهومی (بنین امروزی) برگزار شد که با پیروزی ۳–۲ ساحل عاج همراه بود. این تیم در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به تدریج در فوتبال آفریقا مطرح شد و در سال ۱۹۹۲ برای نخستینبار قهرمان قاره شد؛ قهرمانیای که با پیروزی تاریخی در ضربات پنالتی مقابل غنا در فینال به دست آمد.
نسل طلایی و ستارگان بزرگ
از مهمترین بازیکنان تاریخ این تیم میتوان به دیدیه زوکوورا با ۱۲۳ بازی ملی و دیدیه دروگبا به عنوان بهترین گلزن تاریخ با ۶۵ گل اشاره کرد؛ اسطورهای که نقش مهمی در موفقیتهای بینالمللی ساحل عاج داشت و نامش با نسل طلایی این کشور گره خورده است.
از سال ۲۰۲۰، ورزشگاه «آلسان اوتارا» در ابیجان با ظرفیت ۶۰ هزار نفر به عنوان ورزشگاه اصلی تیم ملی مورد استفاده قرار میگیرد. پیش از آن، ورزشگاه تاریخی «فلیکس هوفوه بوآنی» میزبان دیدارهای خانگی بود.
دهه ۲۰۲۰ و قهرمانی تاریخی
در جام ملتهای آفریقا ۲۰۲۳، ساحل عاج در شرایطی غیرمنتظره و با تغییرات مهم در کادر فنی در میانه مسابقات، موفق شد عنوان قهرمانی را کسب کند؛ دستاوردی که به عنوان یکی از عجیبترین و دراماتیکترین قهرمانیهای تاریخ این رقابتها ثبت شد.
تیم ملی ساحل عاج با وجود فراز و نشیبهای فراوان، همچنان یکی از قدرتهای اصلی فوتبال آفریقا محسوب میشود؛ تیمی که با ترکیبی از نسلهای مختلف بازیکنان، تجربه حضور در جام جهانی و قهرمانیهای قارهای، جایگاهی ویژه در فوتبال جهان دارد و همواره به عنوان یکی از تیمهای خطرناک قاره آفریقا شناخته میشود.
امرسه فائه سرمربی تیم ملی ساحل عاج
امرسه فائه (Emerse Faé) متولد ۲۴ ژانویه ۱۹۸۴، بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل فرانسه - ساحل عاج است که در حال حاضر هدایت تیم ملی فوتبال ساحل عاج را بر عهده دارد.
او پس از دوران بازی در باشگاههایی مثل نانت، ریدینگ و نیس و همچنین حضور در تیم ملی ساحل عاج در جام جهانی ۲۰۰۶، در سن ۲۸ سالگی به دلیل مشکلات جسمانی از فوتبال خداحافظی کرد و وارد مسیر مربیگری شد.
فائه ابتدا در کادرهای پایه و سپس بهعنوان دستیار در تیم ملی ساحل عاج فعالیت کرد. نقطه اوج کار او در جام ملتهای آفریقا ۲۰۲۳ رقم خورد؛ جایی که پس از برکناری سرمربی تیم، بهعنوان سرمربی موقت هدایت «فیلها» را در مرحله حذفی بر عهده گرفت.
او در یک مسیر دراماتیک، با شکست دادن سنگال در ضربات پنالتی، عبور از مالی در وقت اضافه و پیروزی برابر جمهوری دموکراتیک کنگو در نیمهنهایی، ساحل عاج را به فینال رساند و در نهایت با برتری ۲ بر یک مقابل نیجریه، این تیم را به قهرمانی رساند. این قهرمانی تاریخی باعث شد فائه بهعنوان بهترین مربی تورنمنت نیز انتخاب شود.
پس از این موفقیت بزرگ، او هدایت تیم ملی را ادامه داد و در سال ۲۰۲۵ موفق شد ساحل عاج را به جام جهانی ۲۰۲۶ برساند تا این تیم پس از ۱۲ سال دوباره به بزرگترین رویداد فوتبال جهان بازگردد.
بازیکنان تاثیرگذار ساحل عاج
در ترکیب تیم ملی فوتبال ساحل عاج در مقایسه با نسلهای طلایی گذشته، چهرههای سرشناس و فوقستارههای بینالمللی کمتر به چشم میخورند و این تیم بیشتر با ترکیبی از بازیکنان معمولیتر و لژیونرهای پراکنده در لیگهای مختلف وارد رقابتها میشود.
با این حال، همچنان چند مهره مهم و تأثیرگذار در ترکیب «فیلها» حضور دارند که نقش کلیدی در ساختار تیم ایفا میکنند. از جمله میتوان به سکو فوفانا، هافبک باتجربه باشگاه پورتو پرتغال اشاره کرد که با قدرت بدنی، توانایی بازیسازی و تجربه بینالمللی خود یکی از ستونهای خط میانی به شمار میرود.
در کنار او، فرانک کسیه، هافبک مطرح باشگاه الاهلی عربستان نیز یکی دیگر از بازیکنان مهم این تیم است. کسیه با سابقه حضور در فوتبال سطح اول اروپا و تواناییهای فیزیکی و تدافعی بالا، نقش پررنگی در تعادل خط میانی و انتقال بازی از دفاع به حمله برای ساحل عاج دارد.
لازم به ذکر است که ساحل عاج در رنکینگ ۳۴ فیفا قرار دارد.
اکوادور و امیدوار به درخشش در جام جهانی
تیم ملی فوتبال اکوادور (Ecuador) ماینده این کشور در رقابتهای ملی فوتبال است و زیر نظر فدراسیون فوتبال اکوادور (FEF) فعالیت میکند. این تیم از سال ۱۹۲۶ عضو فیفا و از ۱۹۲۷ عضو کونمبول است.
اکوادور در سالهای ابتدایی فوتبال خود، جزو تیمهای ضعیف آمریکای جنوبی محسوب میشد و حتی دعوت فیفا برای حضور در نخستین جام جهانی ۱۹۳۰ را رد کرد. نخستین بازی رسمی این تیم در سال ۱۹۳۸ در بازیهای بولیواری مقابل بولیوی برگزار شد.
سالها بعد، در جام جهانی ۲۰۰۲ برای اولین بار به این رقابتها رسید و با نسل طلایی خود متشکل از بازیکنانی چون دلگادو، آگینیاگا، اوولیس د لا کروز و کافیهدس توانست توجهات را جلب کند. این تیم سپس در جام جهانی ۲۰۰۶ با صعود به مرحله یکهشتم نهایی، بهترین عملکرد تاریخ خود را ثبت کرد.
عملکرد در جامهای جهانی و قارهای
اکوادور در ادامه نتوانست در برخی تورنمنتها ثبات داشته باشد؛ از جمله حذفهای متوالی در مرحله گروهی کوپا آمریکا و عملکردهای متوسط در جامهای جهانی ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴. با این حال، این تیم همچنان در فوتبال آمریکای جنوبی یک رقیب جدی محسوب میشود.
بیشتر بازیهای خانگی اکوادور در ورزشگاه الیمپیکو آتاهوالپا در کیتو برگزار میشود؛ ورزشگاهی با ارتفاع بالا که همواره به عنوان یک مزیت مهم برای این تیم شناخته شده است.
لباس اصلی تیم نیز برگرفته از رنگهای پرچم ملی (زرد، آبی و قرمز) است و به همین دلیل لقب «لا تریکولور» به آن داده شده است.
سباستیان آندرس بکهچهسه سرمربی اکوادور
سباستیان آندرس بکهچهسه (Sebastián Beccacece) متولد ۱۷ دسامبر ۱۹۸۰ در روساریو آرژانتین است و در حال حاضر هدایت تیم ملی فوتبال اکوادور را بر عهده دارد.
دوران سرمربیگری باشگاهی
پس از سالها دستیاری، بکهچهسه وارد عرصه سرمربیگری شد. او در تیمهایی مانند یونیورسیداد شیلی، دفنسا و خوستیسیا، ایندپندینته، راسینگ کلاب و الچه اسپانیا هدایت تیمها را بر عهده گرفت. مهمترین موفقیت باشگاهی او در دفنسا و خوستیسیا رقم خورد؛ جایی که این تیم را برای نخستین بار به مراحل بالای رقابتهای قارهای رساند و عملکردی تاریخی ثبت کرد.
با این حال، دوران کاری او نوسان زیادی داشت و در برخی تیمها به دلیل نتایج ضعیف یا اختلافات، همکاریاش زود پایان یافت.
در نهایت در سال ۲۰۲۴، بکهچهسه بهعنوان سرمربی تیم ملی اکوادور منصوب شد. او در شرایطی هدایت این تیم را بر عهده گرفت که اکوادور به دنبال تثبیت جایگاه خود در فوتبال آمریکای جنوبی و حضور قدرتمند در رقابتهای مقدماتی جام جهانی است.
بازیکنان تاثیرگذار
در ترکیب تیم ملی فوتبال اکوادور در مقایسه با برخی قدرتهای بزرگ قاره آمریکای جنوبی، چهرههای فوقستاره و نامهای پرزرقوبرق بینالمللی چندان زیاد به چشم نمیخورند و این تیم بیشتر بر پایه انسجام تیمی و بازیکنان جوان و در حال رشد خود به میدان میرود.
با این حال، در میان نفرات فعلی، یک نام کاملاً برجسته و تعیینکننده دیده میشود؛ مویسس کایسدو، هافبک تیم فوتبال چلسی انگلیس که مهمترین مهره خط میانی اکوادور محسوب میشود. کایسدو با توانایی بالا در قطع توپ، بازیسازی از عقب زمین، دوندگی بیوقفه و قدرت فیزیکی قابل توجه، یکی از بازیکنانی است که میتواند جریان بازی را در میانه میدان تغییر دهد و نقش تعیینکنندهای در عملکرد تیم ملی کشورش ایفا کند.
در مجموع، اکوادور بیش از آنکه به ستارههای متعدد متکی باشد، روی درخشش همین بازیکنان کلیدی مانند کایسدو حساب باز کرده و امیدوار است با اتکا به توان فردی و تأثیرگذاری او در خط میانی، در رقابتهای بینالمللی نتایج قابل توجهی کسب کند.
این تیم در رنکینگ ۲۳ فیفا قرار دارد.
برنامه بازی های گروه E جام جهانی ۲۰۲۶ به شرح زیر است:
یکشنبه ۲۴ خرداد
* آلمان - کوراسائو - ساعت: ۲۰:۳۰
دوشنبه ۲۵ خرداد
* ساحل عاج - اکوادور - ساعت: ۰۲:۳۰
شنبه ۳۰ خرداد
* آلمان - ساحل عاج - ساعت: ۲۳:۳۰
یکشنبه ۳۱ خرداد
* اکوادور - کوراسائو - ساعت: ۰۳:۳۰
پنج شنبه ۴ تیر
* اکوادور - آلمان - ساعت: ۲۳:۳۰
* کوراسائو - ساحل عاج - ساعت: ۲۳:۳۰
نظر شما