به گزارش خبرنگار مهر، گروه J رقابتهای جام جهانی فوتبال با حضور چهار تیم آرژانتین، الجزایر، اتریش و اردن شکل گرفته است؛ گروهی که ترکیب آن از تیمهای مدعی، متوسط و یک تیم تازهوارد تشکیل شده و همین موضوع باعث جذابیت ویژه آن شده است.
در این گروه، تیم ملی آرژانتین به عنوان یکی از اصلیترین مدعیان قهرمانی در جام جهانی شناخته میشود و بسیاری از کارشناسان این تیم را شانس نخست صدرنشینی در گروه J و صعود مقتدرانه به مرحله حذفی میدانند.
در سوی دیگر، تیم ملی الجزایر به عنوان یکی از تیمهای معمولی قاره آفریقا در این گروه حضور دارد که تلاش میکند با ارائه عملکردی قابل قبول برای صعود به مراحل بعدی رقابت کند.
تیم ملی اتریش نیز به عنوان یکی از تیمهای سطح میانی فوتبال اروپا در این گروه قرار گرفته و امیدوار است با تکیه بر تجربه و ساختار منظم خود، برای صعود از گروه رقابت نزدیکی با دیگر تیمها داشته باشد.
همچنین تیم ملی اردن برای نخستین بار موفق به حضور در رقابتهای جام جهانی شده و به عنوان یکی از شگفتیسازهای این دوره، کار بسیار سختی در این گروه پیش رو دارد.
در مجموع، با توجه به شرایط تیمها، آرژانتین به عنوان مدعی اصلی قهرمانی و صدرنشینی گروه J بیشترین شانس را برای صعود به مرحله حذفی در اختیار دارد، در حالی که سایر تیمها برای کسب سهمیه دوم و خلق شگفتی رقابتی نزدیک و فشرده را تجربه خواهند کرد.
آرژانتین و مأموریت دفاع از تاج جهانی در جام ۲۰۲۶
تیم ملی فوتبال آرژانتین که با لقب «لا آلبیسلسته» شناخته میشود، یکی از پرافتخارترین و تأثیرگذارترین تیمهای ملی فوتبال جهان به شمار میرود و تحت مدیریت فدراسیون فوتبال آرژانتین فعالیت میکند. این تیم از سال ۱۹۱۲ عضو فیفا بوده و از بنیانگذاران کونمبول در سال ۱۹۱۶ محسوب میشود.
آرژانتین تاکنون سه بار عنوان قهرمانی جام جهانی فوتبال را در سالهای ۱۹۷۸، ۱۹۸۶ و ۲۰۲۲ به دست آورده و در مجموع ۶ بار نیز به دیدار نهایی این رقابتها رسیده است. این تیم در آخرین دوره جام جهانی با هدایت لیونل اسکالونی موفق شد عنوان قهرمانی جهان را کسب کند و همچنان بهعنوان مدافع عنوان قهرمانی شناخته میشود.
این تیم همچنین در رده رقابتهای قارهای نیز عملکردی درخشان داشته و با ۱۶ قهرمانی، پرافتخارترین تیم تاریخ کوپا آمریکا محسوب میشود؛ آخرین قهرمانی آن در سال ۲۰۲۴ به دست آمد. آرژانتین علاوه بر این، در جام کنفدراسیونها ۱۹۹۲، جام قهرمانان کونمبول–یوفا در سالهای ۱۹۹۳ و ۲۰۲۲ و همچنین رقابتهای پانآمریکن ۱۹۶۰ به عنوان قهرمان شناخته شده است.
در تاریخ جام جهانی، آرژانتین نخستین بار در سال ۱۹۳۰ به فینال رسید و مقابل اروگوئه شکست خورد، اما در ادامه در سالهای ۱۹۷۸ و ۱۹۸۶ با هدایت سزار لوییس منوتی و کارلوس بیلاردو موفق به کسب دو قهرمانی شد. در سال ۱۹۹۰ نیز با وجود رسیدن به فینال، برابر آلمان شکست خورد و در سال ۲۰۱۴ نیز با لیونل مسی به عنوان کاپیتان، نایبقهرمان شد.
اوج نسل جدید فوتبال آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲ رقم خورد؛ جایی که این تیم در دیداری تاریخی برابر فرانسه در ضربات پنالتی به پیروزی رسید و سومین جام جهانی خود را بالای سر برد. این موفقیت باعث شد آرژانتین بار دیگر به صدر فوتبال جهان بازگردد.
تیم ملی آرژانتین که نخستین بازی رسمی خود را در سال ۱۹۰۲ مقابل اروگوئه برگزار کرد، همواره یکی از قدرتهای سنتی فوتبال جهان و رقیب اصلی تیمهایی مانند برزیل، آلمان، انگلیس و فرانسه در رقابتهای جهانی بوده است. این تیم در مجموع با ۲۳ عنوان رسمی بینالمللی، رکورددار بیشترین افتخارات در سطح ملی به شمار میرود.
آرژانتین عمده دیدارهای خانگی خود را در ورزشگاه مونومنتال بوئنوس آیرس برگزار میکند و در طول تاریخ از ورزشگاههای مهمی همچون «لابومبونرا» و «اونیکو مادره دِ سِویدادس» نیز استفاده کرده است.
در بخش نمادشناسی، پیراهن آبیوسفید راهراه این تیم از سال ۱۹۰۸ به عنوان هویت اصلی آرژانتین شناخته میشود و نشان فدراسیون فوتبال این کشور نیز از سال ۱۹۷۶ روی پیراهنها قرار گرفته که در سال ۲۰۲۲ با اضافه شدن سومین ستاره، نماد سه قهرمانی جهان تکمیل شده است.
آرژانتین در تاریخ جام جهانی رقابتهای حساسی با تیمهایی همچون برزیل، انگلیس، آلمان، هلند، مکزیک و اروگوئه داشته که برخی از این تقابلها به عنوان مهمترین رقابتهای تاریخ فوتبال جهان شناخته میشوند.
این تیم اکنون در ردهبندی فیفا در میان سه تیم برتر جهان قرار دارد و همچنان یکی از اصلیترین مدعیان قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۶ محسوب میشود؛ تیمی که با تکیه بر نسل طلایی جدید و تجربه قهرمانی اخیر، به دنبال تکرار موفقیت در بزرگترین رویداد فوتبالی جهان است.
اسکالونی سرمربی تیم ملی فوتبال آرژانتین
لیونل سباستیان اسکالونی، سرمربی تیم ملی فوتبال آرژانتین، در سالهای اخیر بهعنوان یکی از موفقترین مربیان فوتبال ملی جهان شناخته شده است؛ مربیای که توانست آرژانتین را پس از سالها ناکامی به قله فوتبال جهان برساند.
اسکالونی که از سال ۲۰۱۸ هدایت تیم ملی آرژانتین را بر عهده گرفت، در ابتدا با موجی از انتقادات و تردیدها مواجه شد و بسیاری او را گزینهای موقت و کمتجربه برای نیمکت آلبیسلسته میدانستند. با این حال، عملکرد تدریجی و تثبیت ساختار تیمی باعث شد فدراسیون فوتبال آرژانتین به ادامه همکاری با او اعتماد کند.
نتیجه این اعتماد، آغاز دورهای درخشان برای فوتبال آرژانتین بود؛ دورهای که با کسب مقام سوم کوپا آمهریکا ۲۰۱۹ آغاز شد و سپس با قهرمانی در کوپا آمهریکا ۲۰۲۱ پس از پیروزی مقابل برزیل در ماراکانا، به نقطه عطف رسید؛ قهرمانیای که نخستین جام آرژانتین در ۲۸ سال اخیر محسوب میشد.
اسکالونی در ادامه، تیم ملی آرژانتین را به قهرمانی در فینالیسیما ۲۰۲۲ مقابل ایتالیا رساند و در همان سال با حفظ روند شکستناپذیری، راهی جام جهانی قطر شد. هرچند آرژانتین در دیدار نخست برابر عربستان شکست خورد، اما این تیم با هدایت اسکالونی مسیر خود را اصلاح کرد و با عبور از تیمهایی، چون مکزیک، هلند و کرواسی به فینال رسید.
در نهایت، آرژانتین تحت هدایت این مربی جوان، در دیدار تاریخی مقابل فرانسه موفق شد در ضربات پنالتی به پیروزی برسد و سومین عنوان قهرمانی جام جهانی خود را به دست آورد؛ موفقیتی که نقطه اوج دوران مربیگری اسکالونی محسوب میشود.
پس از این قهرمانی، اسکالونی بهعنوان بهترین مربی ملی جهان در سال ۲۰۲۲ از سوی فدراسیون بینالمللی تاریخ و آمار فوتبال (IFFHS) و همچنین جایزه «بهترین سرمربی فیفا» معرفی شد و قراردادش با فدراسیون فوتبال آرژانتین تا جام جهانی ۲۰۲۶ تمدید گردید.
او در ادامه نیز با پیروزیهای مهمی از جمله شکست برزیل در رقابتهای انتخابی جام جهانی در ورزشگاه ماراکانا و قهرمانی در کوپا آمهریکا ۲۰۲۴، جایگاه خود را بهعنوان یکی از موفقترین مربیان تاریخ فوتبال آرژانتین تثبیت کرد.
اسکالونی در دوران مربیگری خود بر ایجاد انسجام تیمی، ارتباط شفاف با بازیکنان و تقویت روحیه گروهی تأکید داشته و همین رویکرد به شکلگیری نسلی هماهنگ و موفق در فوتبال آرژانتین منجر شده است؛ نسلی که در رسانهها با عنوان «اسکالونتا» شناخته میشود.
او که پیشتر در دوران بازیگری سابقه حضور در تیم ملی و باشگاههایی، چون دپورتیوو لاکرونیا، لاتزیو و آتالانتا را داشته، اکنون بهعنوان یکی از چهرههای تأثیرگذار فوتبال جهان و معمار نسل طلایی جدید آرژانتین شناخته میشود.
بازیکنان تاثیرگذار
در ترکیب تیم ملی فوتبال آرژانتین، تقریباً تمامی بازیکنان از چهرههای مطرح و تأثیرگذار فوتبال اروپا و جهان هستند؛ مجموعهای از ستارههای باتجربه و بازیکنان نسل جدید که در کنار هم ساختار قدرتمند و هماهنگی را برای آلبیسلسته شکل دادهاند.
در رأس این تیم، لیونل مسی، کاپیتان و فوقستاره آرژانتینی قرار دارد؛ بازیکنی که با کسب ۸ توپ طلای جهان همچنان بهعنوان مهمترین چهره فوتبال آرژانتین شناخته میشود و نقش کلیدی در رهبری فنی و روحی تیم ایفا میکند.
در خط میانی، بازیکنانی چون الکسیس مکآلیستر بهعنوان هافبک خلاق و تاثیرگذار، انزو فرناندز بهعنوان هافبک جوان و جنگنده، و رودریگو دیپائول با نقش محوری در پرس و انتقال توپ، از عناصر اصلی ترکیب اسکالونی محسوب میشوند.
در خط حمله نیز لائوتارو مارتینز بهعنوان مهاجم اصلی و گلزن شماره یک تیم ملی، در کنار بازیکنانی مانند خولین آلوارز، توان تهاجمی آرژانتین را به شکل قابل توجهی افزایش دادهاند و یکی از خطرناکترین خطوط حمله در فوتبال جهان را تشکیل میدهند.
در مجموع، تیم ملی آرژانتین با تکیه بر ترکیبی از تجربه، تکنیک و جوانی، همچنان یکی از مدعیان اصلی در رقابتهای بینالمللی به شمار میرود و حضور ستارههایی مانند مسی در کنار نسل جدیدی از بازیکنان، این تیم را به مجموعهای کامل و متعادل تبدیل کرده است.
تیم ملی آرژانتین در رده سوم رنکینگ فیفا قرار دارد.
الجزایر؛ از شگفتیساز ۱۹۸۲ تا مدعی دوباره در ۲۰۲۶
تیم ملی فوتبال الجزایر ملقب به «فِنِکسها» (روباههای صحرا) یکی از تیمهای باسابقه و مطرح قاره آفریقا در رقابتهای بینالمللی به شمار میرود که از زمان عضویت در فیفا در سال ۱۹۶۴ تاکنون مسیر پر فراز و نشیبی را در فوتبال جهان طی کرده است.
این تیم پس از استقلال از فرانسه شکل گرفت و تاکنون موفق به حضور در پنج دوره جام جهانی فوتبال در سالهای ۱۹۸۲، ۱۹۸۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۲۶ شده و در کنار آن یکی از تیمهای تأثیرگذار فوتبال آفریقا در رقابتهای قارهای محسوب میشود.
الجزایر نخستین بار در جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا با پیروزی تاریخی ۲ بر یک برابر آلمان غربی شگفتی بزرگی خلق کرد؛ بردی که همچنان از آن بهعنوان یکی از بزرگترین شگفتیهای تاریخ جام جهانی یاد میشود، هرچند این تیم در نهایت از صعود به مرحله بعد بازماند.
در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک نیز الجزایر با وجود حضور بازیکنان مطرح، موفق به عبور از مرحله گروهی نشد و برابر تیمهایی، چون برزیل و اسپانیا شکست خورد. پس از آن، این تیم تا سال ۲۰۱۰ دوباره موفق به حضور در جام جهانی نشد.
بازگشت فِنِکسها به جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی با تساوی برابر انگلیس و نمایشهای قابل قبول همراه بود، اما در نهایت این تیم بدون گل زده از رقابتها کنار رفت.
نقطه عطف بعدی در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل رقم خورد؛ جایی که الجزایر برای نخستینبار موفق شد از مرحله گروهی صعود کند. این تیم با پیروزی ۴ بر ۲ برابر کره جنوبی و تساوی مقابل روسیه، به مرحله یکهشتم نهایی رسید و در نهایت در دیدار برابر آلمان و در وقتهای اضافه از رقابتها حذف شد.
در سالهای اخیر، فوتبال الجزایر با تکیه بر نسل جدید و بازیکنان لژیونر مطرحی، چون ریاض محرز و اسلام سلیمانی بار دیگر به یکی از قدرتهای فوتبال آفریقا تبدیل شده و در سال ۲۰۱۹ نیز عنوان قهرمانی جام ملتهای آفریقا را به دست آورد.
الجزایر همچنین در سال ۲۰۲۱ قهرمان جام عرب شد و با این افتخارات، جایگاه خود را در سطح منطقهای و بینالمللی تثبیت کرد. این تیم در مسیر صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ نیز قرار دارد و بار دیگر امیدوار است در سطح اول فوتبال جهان نقشآفرینی کند.
با وجود نوسانات عملکرد در دهههای مختلف، فِنِکسها همچنان یکی از تیمهای غیرقابل پیشبینی و خطرناک فوتبال آفریقا محسوب میشوند که سابقه خلق شگفتی در بزرگترین تورنمنت فوتبالی جهان را در کارنامه دارند.
ولادیمیر پتکوویچ سرمربی تیم ملی فوتبال الجزایر
ولادیمیر پتکوویچ سرمربی تیم ملی فوتبال الجزایر، مربی اهل بوسنی و هرزگوین است که علاوه بر تابعیت بوسنیایی، پاسپورت سوئیس و کرواسی را نیز دارد. او فوتبال حرفهای را از باشگاه سارایوو آغاز کرد و پس از سالها بازی در تیمهای مختلف سوئیسی و ایتالیایی، وارد عرصه مربیگری شد.
پتکوویچ سابقه هدایت تیمهایی چون لاتزیو، یانگ بویز، سیون، سامسوناسپور و بوردو را در کارنامه دارد و مهمترین موفقیت باشگاهیاش قهرمانی در جام حذفی ایتالیا با لاتزیو در فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۲ بود.
او بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۱ سرمربی تیم ملی سوئیس بود و این تیم را به جام جهانی ۲۰۱۸، یورو ۲۰۱۶ و مرحله یکچهارم نهایی یورو ۲۰۲۰ رساند؛ جایی که سوئیس موفق شد فرانسه را حذف کند.
پتکوویچ در فوریه ۲۰۲۴ هدایت تیم ملی الجزایر را برعهده گرفت و توانست این تیم را به جام جهانی ۲۰۲۶ برساند.
بازیکنان تاثیرگذار
در ترکیب تیم ملی فوتبال الجزایر، ستارههای شناختهشده و باتجربهای حضور دارند که در رأس آنها ریاض محرز کاپیتان و وینگر باتجربه این تیم دیده میشود؛ بازیکنی که همچنان مهمترین چهره «روباههای صحرا» محسوب میشود و نقش کلیدی در موفقیتهای سالهای اخیر الجزایر داشته است. محرز که سابقه قهرمانی در لیگ برتر انگلیس و لیگ قهرمانان اروپا را در کارنامه دارد، با تجربه بالای خود رهبر اصلی خط حمله الجزایر به شمار میرود و امید اول این تیم در مسابقات مهم محسوب میشود.
در کنار محرز، بازیکنانی مانند اسماعیل بن ناصر در خط هافبک، بغداد بونجاح و اسلام سلیمانی در خط حمله و عیسی ماندی در خط دفاع از مهرههای تاثیرگذار الجزایر هستند که تجربه حضور در رقابتهای بزرگ بینالمللی را دارند.
همچنین احتمال حضور الکسی گندوز دروازهبان الجزایر در فهرست نهایی این تیم نیز وجود دارد. این گلر که در سالهای اخیر عملکرد قابل قبولی از خود نشان داده، یکی از گزینههای کادر فنی برای حضور در اردوها و مسابقات پیشرو به شمار میرود و شانس دعوت او به ترکیب نهایی الجزایر بالا ارزیابی میشود.
تیم ملی فوتبال الجزایر در رنکینگ ۲۸ فیفا قرار دارد.
از نسل طلایی دهه ۳۰ تا جام جهانی ۲۰۲۶؛ اتریش دوباره برخاست
تیم ملی فوتبال اتریش یکی از قدیمیترین تیمهای ملی اروپا به شمار میرود که زیر نظر فدراسیون فوتبال این کشور فعالیت میکند. فدراسیون فوتبال اتریش در سال ۱۹۰۴ تأسیس شد و این تیم در دهه ۱۹۳۰ با هدایت هوگو مایزل به یکی از قدرتهای فوتبال اروپا تبدیل شد؛ نسلی که با لقب «واندرتیم» یا تیم شگفتانگیز شناخته میشد و ستارهای چون ماتیاس سیندلار را در اختیار داشت. اتریش در جام جهانی ۱۹۳۴ به مقام چهارم رسید و در المپیک ۱۹۳۶ نیز مدال نقره را کسب کرد.
با اشغال اتریش توسط آلمان نازی در سال ۱۹۳۸، تیم ملی این کشور منحل شد و بسیاری از بازیکنانش به تیم ملی آلمان پیوستند، اما پس از پایان جنگ جهانی دوم دوباره فعالیت خود را آغاز کرد و در جام جهانی ۱۹۵۴ بهترین نتیجه تاریخش را با کسب مقام سوم به دست آورد. اتریشیها در همان تورنمنت با پیروزی ۷ بر ۵ مقابل سوئیس، یکی از پرگلترین مسابقات تاریخ جام جهانی را رقم زدند.
اتریش در دهههای بعد فراز و نشیب زیادی را تجربه کرد اما در جامهای جهانی ۱۹۷۸ و ۱۹۸۲ دوباره درخشید. پیروزی معروف برابر آلمان غربی در جام جهانی ۱۹۷۸ یکی از مهمترین نتایج تاریخ فوتبال این کشور محسوب میشود. در جام جهانی ۱۹۸۲ نیز دیدار جنجالی آلمان غربی و اتریش که به «توافق نانوشته خیخون» مشهور شد، باعث حذف الجزایر شد و پس از آن فیفا قانون برگزاری همزمان بازیهای پایانی مرحله گروهی را تصویب کرد.
پس از سالها افت، فوتبال اتریش از سال ۲۰۱۶ وارد دوره جدیدی شد و این تیم توانست به یوروهای ۲۰۱۶، ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ صعود کند. اتریشیها در یورو ۲۰۲۰ برای نخستین بار از مرحله گروهی صعود کردند و در یورو ۲۰۲۴ نیز با صدرنشینی بالاتر از فرانسه و هلند عملکرد درخشانی داشتند.
رالف رانگنیک سرمربی تیم ملی فوتبال بلژیک
تیم ملی اتریش پس از ۲۸ سال دوری از جام جهانی، موفق شد با هدایت رالف رانگنیک سهمیه جام جهانی ۲۰۲۶ را به دست آورد. این تیم اکنون با نسل جدیدی از بازیکنان مستعد و ساختار تاکتیکی منظم، امیدوار است پس از سالها دوباره در بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان عملکرد موفقی داشته باشد.
تیم ملی فوتبال اتریش در سالهای اخیر با هدایت رالف رانگنیک به یکی از تیمهای قابل احترام فوتبال اروپا تبدیل شده است. مربی آلمانی که از او به عنوان یکی از معماران فوتبال مدرن و پایهگذاران سبک «گگنپرسینگ» یاد میشود، از سال ۲۰۲۲ هدایت اتریش را برعهده دارد و توانسته این تیم را دوباره به سطح اول فوتبال اروپا نزدیک کند.
رانگنیک که متولد ۲۹ ژوئن ۱۹۵۸ در آلمان است، سابقه هدایت تیمهایی چون اشتوتگارت، هانوفر، شالکه، هوفنهایم، لایپزیگ و منچستریونایتد را در کارنامه دارد. او با شالکه قهرمان جام حذفی آلمان شد و این تیم را تا نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا رساند. همچنین نقش مهمی در پیشرفت باشگاههای زیرمجموعه ردبول به ویژه لایپزیگ و سالزبورگ داشت.
این مربی آلمانی در فوتبال جهان بیشتر به خاطر فلسفه تهاجمی، پرس شدید و فوتبال پرسرعت شناخته میشود و بسیاری از مربیان بزرگ دنیا از جمله یورگن کلوپ، توماس توخل و یولیان ناگلزمان تحت تأثیر سبک کاری او قرار گرفتهاند.
رانگنیک پس از ناکامی اتریش در راهیابی به جام جهانی ۲۰۲۲ هدایت این تیم را پذیرفت و خیلی زود تغییرات محسوسی در سبک بازی اتریش ایجاد کرد. اتریش تحت هدایت او موفق شد به یورو ۲۰۲۴ صعود کند و حتی بالاتر از فرانسه و هلند صدرنشین گروه خود شود. همین نتایج باعث شد قرارداد او تا پایان جام جهانی ۲۰۲۶ تمدید شود.
سرمربی اتریش امیدوار است بتواند این تیم را پس از سالها دوری، دوباره به یکی از پدیدههای جام جهانی تبدیل کند؛ تیمی که با فوتبال هجومی و فشرده خود میتواند برای مدعیان بزرگ دردسرساز شود.
بازیکنان تاثیرگذار
در ترکیب تیم ملی فوتبال اتریش شاید برخلاف بسیاری از مدعیان فوتبال اروپا ستارههای پرشمار و فوقالعاده مشهوری دیده نشود، اما این تیم با هدایت رالف رانگنیک به مجموعهای منسجم و جنگنده تبدیل شده است. در بین بازیکنان اتریش، بدون تردید داوید آلابا مدافع باتجربه باشگاه رئال مادرید شناختهشدهترین و پرافتخارترین چهره این تیم به شمار میرود؛ بازیکنی که سالها در سطح اول فوتبال اروپا بازی کرده و رهبر اصلی خط دفاعی اتریش محسوب میشود.
البته اتریش در کنار آلابا بازیکنان جوان و باکیفیتی هم در اختیار دارد که بیشتر آنها در بوندسلیگای آلمان یا لیگهای معتبر اروپایی بازی میکنند، اما در مجموع این تیم بیشتر از آنکه متکی به ستارههای بزرگ باشد، بر پایه فوتبال گروهی، دوندگی بالا و تاکتیکهای فشرده رانگنیک شناخته میشود؛ موضوعی که باعث شده اتریش در سالهای اخیر به تیمی خطرناک و قابل احترام در رقابتهای اروپایی و انتخابی جام جهانی تبدیل شود.
تیم ملی فوتبال اتریش در رده ۲۴ فیفا قرار دارد.
شگفتیساز آسیا؛ اردن از رؤیا تا فینال جام ملتها و تاریخسازی در مسیر جام جهانی
تیم ملی فوتبال اردن که در میان هواداران با لقب «النشامی» به معنای «جوانمردان» شناخته میشود، نماینده رسمی این کشور در رقابتهای بینالمللی فوتبال است و زیر نظر فدراسیون فوتبال اردن فعالیت میکند. این تیم طی دهههای اخیر مسیر پرفراز و نشیبی را طی کرده، اما در سالهای اخیر به یکی از تیمهای رو به رشد فوتبال آسیا تبدیل شده است.
اردن تاکنون در پنج دوره جام ملتهای آسیا حضور داشته و برای نخستینبار در تاریخ خود در سال ۲۰۲۳ به فینال این رقابتها رسید و عنوان نایبقهرمانی را کسب کرد. این تیم همچنین در جام عرب ۲۰۲۵ نیز تا فینال پیش رفت و نایبقهرمان شد. در کارنامه اردن دو قهرمانی در بازیهای عربی (۱۹۹۷ و ۱۹۹۹) و چندین حضور در مراحل پایانی رقابتهای غرب آسیا نیز دیده میشود، هرچند هنوز موفق به کسب عنوان قهرمانی نشده است.
تیم ملی اردن نخستین حضور خود در رقابتهای انتخابی جام جهانی را برای دوره ۱۹۸۶ تجربه کرد، اما در آن مقطع موفق به صعود نشد. نقطه عطف فوتبال این کشور در سال ۲۰۰۴ رقم خورد؛ زمانی که اردن برای نخستینبار به جام ملتهای آسیا صعود کرد و با هدایت محمود الجوهری تا مرحله یکچهارم نهایی پیش رفت و در ضربات پنالتی مقابل ژاپن حذف شد. در همان مقطع، اردن به رتبه ۳۷ رنکینگ فیفا نیز رسید که بهترین جایگاه تاریخ این کشور محسوب میشود.
در سالهای بعد، این تیم با نوسانهای زیادی روبهرو شد؛ از صعود به مراحل پایانی مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ و شکست سنگین مقابل اروگوئه در پلیآف تا حذفهای زودهنگام در برخی دورهها. با این حال، اردن در جام ملتهای آسیا ۲۰۱۹ نیز موفق شد با پیروزی مقابل استرالیا و سوریه عملکرد قابل توجهی ثبت کند.
نقطه اوج فوتبال اردن در سال ۲۰۲۴ رقم خورد؛ جایی که با هدایت حسین عموته، این تیم به فینال جام ملتهای آسیا رسید و با پیروزیهای مهم مقابل عراق، تاجیکستان و کرهجنوبی شگفتیساز شد، اما در دیدار نهایی برابر قطر میزبان با نتیجه ۳–۱ شکست خورد و نایبقهرمان شد.
در ادامه، اردن با تغییر کادر فنی و حضور جمال السلمی مسیر صعودی خود را ادامه داد و سرانجام در سال ۲۰۲۵ موفق شد برای نخستینبار در تاریخ، جواز حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را کسب کند؛ دستاوردی تاریخی که نقطه عطف فوتبال این کشور محسوب میشود. همچنین این تیم در جام عرب ۲۰۲۵ نیز تا فینال پیش رفت و برابر مراکش با نتیجه ۳–۲ شکست خورد.
در حال حاضر، ورزشگاه اصلی تیم ملی اردن، ورزشگاه بینالمللی امان است و قرار است در سالهای آینده ورزشگاه جدید «الحسین بن عبدالله دوم» نیز به عنوان یکی از پروژههای مهم ورزشی این کشور ساخته شود.
جمال السلمی سرمربی تیم ملی فوتبال اردن
«جمال السلمی» سرمربی مراکشی تیم ملی فوتبال اردن، یکی از چهرههای تأثیرگذار فوتبال این کشور در سالهای اخیر به شمار میرود که نقش مهمی در موفقیتهای تاریخی النشامی داشته است.
السلمی (زاده ۶ اکتبر ۱۹۷۰) در دوران بازیگری به عنوان هافبک برای تیمهایی چون راجا کازابلانکا، المپیک کازابلانکا، ماگرب فاس و بشیکتاش ترکیه بازی کرده و سابقه حضور در تیم ملی مراکش و جام جهانی ۱۹۹۸ را نیز در کارنامه دارد.
او پس از ورود به عرصه مربیگری، هدایت تیم FUS رباط را بر عهده گرفت و در ژوئن ۲۰۲۴ با قراردادی سهساله به عنوان سرمربی تیم ملی اردن انتخاب شد.
اردن تحت هدایت او توانست در مرحله انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ عملکردی تاریخی ثبت کند و برای نخستینبار جواز حضور در جام جهانی را به دست آورد؛ موفقیتی که جایگاه السلمی را در فوتبال این کشور تثبیت کرد.
پس از نایبقهرمانی اردن در جام عرب ۲۰۲۵، به پاس دستاوردهایش، تابعیت اردنی با دستور پادشاه این کشور به او اعطا شد.
بازیکنان تاثیرگذار
ترکیب تیم ملی فوتبال اردن در سالهای اخیر بیش از آنکه متکی به ستارههای شناختهشده و مطرح در سطح اول فوتبال اروپا باشد، بر پایه انسجام تیمی و بازی گروهی شکل گرفته است، با این حال چند بازیکن کلیدی نقش پررنگی در موفقیتهای اخیر این تیم داشتهاند.
در میان نفرات حاضر در اردن، «یزان العرب» مدافع باتجربه این تیم یکی از مهرههای مهم خط دفاعی به شمار میرود که با تجربه بازی در لیگهای خارجی، نقش رهبری در ساختار دفاعی النشامی را بر عهده دارد. همچنین «موسی التماری» وینگر سرعتی و تکنیکی اردن نیز از معدود بازیکنان لژیونر و شناختهشده این تیم است که با حضور در فوتبال اروپا، یکی از امیدهای اصلی خط حمله محسوب میشود.
با وجود محدودیت در تعداد ستارههای بینالمللی، تیم ملی اردن با تکیه بر نظم تاکتیکی، دوندگی بالا و روحیه جنگندگی توانسته در سالهای اخیر نتایج قابل توجهی کسب کند و خود را به عنوان یکی از تیمهای رو به رشد فوتبال آسیا معرفی کند.
تیم ملی فوتبال اردن در رده ۶۳ فیفا قرار دارد.
برنامه دیدارهای گروه J جام جهانی ۲۰۲۶ به شرح زیر است:
سه شنبه ۲۶ خرداد
* اتریش - اردن - ساعت: ۰۷:۳۰
چهارشنبه ۲۷ خرداد
* آرژانتین - الجزایر - ساعت: ۰۴:۳۰
دوشنبه اول تیر
* اتریش - آرژانتین - ساعت: ۲۰:۳۰
سه شنبه ۲ تیر
* اردن - الجزایر - ساعت: ۰۶:۳۰
یکشنبه ۷ تیر
* اردن - آرژانتین - ساعت: ۰۵:۳۰
* الجزایر - اتریش - ساعت: ۰۵:۳۰
نظر شما